Rahim ve tüpler ve endokannabinoid sistem

HPA doku verisinde rahim iç zarında (endometrium) CNR1 5,6, CNR2 0,1; fallop tüpünde CNR1 5,4, CNR2 0 nTPM. Adet döngüsü biyopsilerinde immünohistokimyayla CB1 ve CB2 rahim dokusunda yaygındı. Miyometriyumda ve endometriyumda düz kas hücreleri boyandı, damar düz kası daha güçlü boyandı. Endometriyumda iki reseptör de büyük ölçüde bez epitelindeydi ve döngü evresiyle ilişkisizdi. Başka bir grup primer insan miyometriyumunda NAPE-PLD, FAAH ve CB1 buldu; CB2 ve TRPV1 bulmadı. Bu, Taylor 2010'daki miyometriyum CB2 boyanmasıyla çelişiyor. Miyometriyumda anandamid CB1 üzerinden, Gαi/o'ya bağlı olarak adenilat siklazı baskıladı, cAMP'yi düşürdü ve ERK'yi etkinleştirdi. Sürekli uyarıda CB1 yanıtı azaldı; bu duyarsızlaşmada arrestin3'ün anahtar rolü gösterildi. İnsan miyometriyum düz kas hücre hattında (ULTR) da ERK yolunun hücrenin kendi CB1'i üzerinden çalıştığı farmakolojik olarak gösterildi. Ayrılmış endometriyal epitel ve stroma hücrelerinde (RNA dizileme ve otomatik immünofloresan analizi) CB1 RNA'sı ve proteini çok düşüktü, iki hücre tipi arasında fark yoktu. FAAH RNA'sı epitelde stromadan anlamlı yüksekti; NAPE-PLD, FAAH ve NAAA proteinleri epitelde daha güçlüydü. Derlemeye göre AEA en çok incelenen endokannabinoid; CB2 sinyali ile 2-AG ve enzimleri hakkında veri az. Human Protein Atlasİnsan dokusuTanaka 2022İnsan dokusuTaylor 2010İnsan dokusuBrighton 2011İnsan dokusuHücre / laboratuvarBrighton 2009Hücre / laboratuvarTanaka 2025İnsan dokusuMaia 2020Derleme

49 düzenli döngülü normal kadında immünohistokimya ve gerçek zamanlı RT-PCR yapıldı. mRNA düzeyinde döngüye bağlı anlamlı değişen tek gen COX2'ydi (en yüksek proliferatif evrede). Salgı evresinde NAPE-PLD proteini luminal, stromal ve glandüler, FAAH glandüler ve luminal epitelde arttı; MAGL glandüler epitelde arttı; COX2 erken salgı evresinde luminal epitelde arttı. Yazarlara göre yıkım ve oksidasyon enzimlerinin salgı evresinde en yüksek olması, implantasyon döneminde endokannabinoid tonusunun düşmesine katkı verebilir. Taylor 2010'da FAAH orta proliferatif evrede bezlerde, orta salgı evresinde stromada en yüksekti; NAPE-PLD salgı evresi bez epitelinde azalmış, stromada değişmemişti. Endometriyum RNA dizilemesinde önceden seçilen 70 ECS geninden 40'ı örneklerin %90'ından fazlasında saptandı ve 29'u döngü boyunca anlamlı farklıydı. Sentez enzimleri dört ayrı desen, yıkım ve taşıma enzimleri ayrı bir desen izledi. CB1 için: Taylor 2010'da evreden bağımsız; Resuehr 2012'de kontrol örneklerinde mRNA ve protein salgı evresinde en yüksek; Shen 2019a'da normal endometriyumda CB1 ve CB2 (protein ve mRNA) salgı evresinde arttı. Kontrol vericilerinin stroma hücrelerinde progesteron CB1 mRNA'sını artırdı; TCDD ya da progesteron reseptör antagonisti onapriston bu artışı engelledi. Farede rahim dokusundaki AEA ve 2-AG östrusta diöstrusa göre düşüktü. Diöstrus rahimlerinde prostaglandine bağlı kendiliğinden kasılmaları CB1 agonisti ACEA, daha az ölçüde CB2 agonisti JWH133 azalttı; seçici antagonistler bu etkiyi kaldırdı. FAAH inhibitörü JNJ1661010 ve daha az ölçüde MAGL inhibitörü JZL184 de kendiliğinden kasılmaları azalttı. Scotchie 2015İnsan dokusuTanaka 2022İnsan dokusuTaylor 2010İnsan dokusuResuehr 2012İnsan dokusuHücre / laboratuvarShen 2019aİnsan dokusuPagano 2017Hayvan

Endometriozisli kadınların endometriyumunda CB1 mRNA'sı ve proteini döngü evresinden bağımsız olarak minimaldi. Laparoskopiyle tanı konmuş 27 endometriozis ve endometriyal patolojisi olmayan 29 kadında plazma AEA, 2-AG ve OEA salgı evresinde kontrollerden yüksekti. Salgı evresi stroma hücrelerinde CB1 kontrollerde daha yüksekti; CB2, TRPV1, NAPE-PLD ve FAAH iki grupta benzerdi. Orta-ağır dismenoresi olanlarda AEA, orta-ağır disparonisi olanlarda PEA daha yüksekti. Yazarlar, kanda artan endokannabinoidlerle dokuda azalan CB1'i bir negatif geri bildirim döngüsüyle açıklıyor. Ayrılmış epitel hücrelerinde olgularla kontroller arasında anlamlı farklı gen yoktu. Adenomiyozisli 45 ve adenomiyozisi olmayan 34 premenopozal kadında ötopik ve ektopik endometriyumda CB1 ve CB2 (protein ve mRNA) iki evrede de normal endometriyumdan anlamlı düşüktü; ektopik dokuda ötopikten de düşüktü ve CB1 döngüsel değişimini yitirmişti. Aynı sayıda kadının bileşke bölgesinde (JZ) ve dış miyometriyumunda ise iki reseptör kontrollerden anlamlı yüksekti; JZ'deki CB1 dismenore şiddetiyle pozitif ilişkiliydi. Leiomiyom, komşu miyometriyum ve normal miyometriyum karşılaştırmasında miyomda FAAH anlamlı düşüktü; premenopozal dokuda NAPE-PLD:FAAH oranı daha yüksek AEA yönündeydi; CB1:CB2 oranı düşüktü; PEA özellikle postmenopozal kadınlarda düşüktü. Dmitrieva 2010HayvanResuehr 2012İnsan dokusuHücre / laboratuvarSanchez 2016İnsan dokusuTanaka 2025İnsan dokusuShen 2019aİnsan dokusuShen 2019bİnsan dokusuAyakannu 2019İnsan dokusu

Benign nedenle jinekolojik işlem geçiren kadınlardan alınan 18 zamanlanmış tüp biyopsisinde RT-PCR ve immünohistokimya yapıldı. Normal tüpte CB1 mRNA'sı luteal evrede foliküler evreden yüksekti; CB1 proteini duvarın ve damarların düz kasında ve luminal epitelde bulundu. Yazarlara göre bu zamansal değişimi büyük olasılıkla progesteron düzenliyor. Başka bir çalışmada CB1, CB2 ve endokannabinoid düzenleyici enzimler tüp epitelinde gösterildi. HPLC/MS döngü ortası ovidukt sıvısında AEA, PEA ve OEA'yı saptadı. Farede CB1'in genetik ya da farmakolojik susturulması çok sayıda embriyonun oviduktta kalmasına yol açtı; β-adrenerjik agonist izoproterenol bunu düzeltti. Yabanıl tip farede metanandamid de embriyo taşınmasını bozdu. CB1 ve β2-adrenerjik reseptörler ovidukt kas tabakasında aynı yerdeydi; yazarlara göre bazal bir endokannabinoid tonusu, adrenerjik reseptörlerle birlikte ovidukt hareketini düzenliyor. Horne 2008İnsan dokusuİnsan · genetik çalışmaGebeh 2012İnsan dokusuSchuel 2002İnsan dokusuDerlemeWang 2004Hayvan